Περιγραφή

“Ο πανικός των μπεκερέλ στην πρωτεύουσα κρατούσε καλά και οι επιδρομές των καταναλωτών στα καταστήματα τροφίμων συνεχίζονταν, ενώ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης εμφανίζονταν επιδημιολόγοι, ακτινολόγοι και πυρηνικοί φυσικοί τόσο τακτικά όσο και οι μετεωρολόγοι του δελτίου καιρού. Και ο κόσμος, γεμάτος θετικότητα κι αγανάκτηση πια, ήθελε να ανασυγκροτηθεί και κάπου να ταχθεί ξανά, ν` αλλάξει επιτέλους η ζωή και έτσι πήγαν πολλοί πάνω στη βράση τους να κολλήσουν στους οικολόγους… Αμάν. Οι οποίοι, όμως, έμειναν πιστοί στο χαώδες κι άτυπο δόγμα τους, που βασιζόταν στην αντίληψη ότι ειδικά η φύση του ανθρώπου – σε αντίθεση με τη φύση της “φύσης” – ήταν και θα έπρεπε να παραμείνει διαμορφωμένη σύμφωνα με τις επιδιώξεις μιας ξενέρωτης προοδευτικότητας, με τη διαφορά ότι ο κόσμος θα έπρεπε να καταναλώνει και να ρυπαίνει λιγότερο (πάλι καλά).”